RUBICON TRAIL PER JEEP WRANGLER
03-10-08 -
De Wrangler Rubicon van Jeep staat er om bekend dat hij het zwaarste terrein aankan. Dat testten wij in Californië op het heftigste off-road-parcours ter wereld, de Rubicon Trail. Overnachten deden we in een tentje. Tussen de beren.
We zijn zojuist per helikopter afgezet aan het begin van de fameuze Rubicon Trail in het noorden van Californië en ‘trail guide’ Mark Smith (een ‘local’ die hier al sinds de jaren vijftig rijdt) geeft uitleg over de belangrijkste zaken waar we de komende twee dagen op moeten letten.
SOMS DUURT VIJFHONDERD METER ROTSKLIMMEN MEER DAN DRIE KWARTIER!
Balanceren
Wanneer we met ingeschakelde vierwielaandrijving en in lage gearing op kruipsnelheid van start gaan zijn er al snel andere beren op ons pad waar we ons druk over maken. Voor de neus van de Wrangler Rubicon met daarin een 3,8 liter zescilinder, goed voor 315 Nm koppel, ligt een rotspad waar zelfs een steenbok even flink zijn best voor moet doen. Al snel blijkt dat de Willys-nazaat niet onder de indruk is van dergelijke steenmassa’s. Met enkele aanwijzingen van de ‘spotters’ en vooral behoedzaam sturen en gas geven staan we in een mum van tijd voor een volgende uitdaging. Enkele uren verder hebben we inmiddels op vier, drie en zelfs twee wielen gebalanceerd, in de gordels gehangen, op ons rug liggend naar de hemel gestaard en knalharde buiklandingen gemaakt.
De ‘gelen’Soms duurt vijfhonderd meter rotsklimmen meer dan drie kwartier! Elke steen moet nauwkeurig gelokaliseerd worden en het is de kunst om een virtuele afbeelding van de auto op het landschap voor je te projecteren. Zo kun je inschatten waar je wel en niet kunt rijden en welke rotsen je moet ontwijken dan wel bestijgen. Toch kun je niet zonder de hulp van de spotters oftewel de ‘gelen’ (door hun gele t-shirts), zoals we ze al snel noemen. Deze mannen zijn Rubicon-veteranen en geven met handgebaren aan of je het gas dan wel de rem moet bedienen of links dan wel rechts moet sturen. Wanneer je tegen een berg van 45 graden (100 procent stijgingsvermogen!) staat, heb je geen idee hoe het landschap vóór de auto eruitziet. Het is even wennen om de
Jeep in handen te geven van iemand die er buiten staat, maar al snel blijkt dat dit de enige manier is om de Rubicon Trail schadevrij de baas te blijven. Na negen uur sturen bereiken we uiteindelijk een camping waar we ons opmaken voor de nacht.
HET BEGRIP ‘FLUWELEN RECHTERVOET’ KRIJGT METEEN EEN NIEUWE BETEKENIS
SlachtoffersEen oorverdovende luchthoorn doet ons de volgende ochtend overeind steigeren. Op naar
Cadillac Hill, Gatekeeper en Rubicon Springs. Het ochtendlicht speelt met de oeroude, rechte vormen van de Jeeps, wanneer we tussen honderden jaren oude naaldbomen doorrijden. Dit lieflijke tafereel wordt echter bruut onderbroken door een smal rotspad met links een tientallen meters hoge bergwand en rechts een diepe afgrond.
Cadillac Hill. We worden gewaarschuwd vooral niet te veel gas te geven, want “wanneer de auto opeens grip vindt, kan hij onverwacht vooruit springen. Staat je stuur dan naar rechts, dan ga je onherroepelijk de afgrond in.” We reden zojuist nog een monument voor slachtoffers van de Rubicon Trail voorbij en het begrip ‘fluwelen rechtervoet’ krijgt meteen een heel nieuwe betekenis. Met benauwde precisie kruipt de
Jeep richting blauwe hemel, maar ook nu weer blijken de capaciteiten van het onderstel voortreffelijk, met ‘gelockte’ differentiëlen en ontkoppelde stabilisatorstangen.
Eekhoorns
Hoog in de bergen genieten we van een zoveelste fles water en een brownie, maar vooral van het ongekend mooie uitzicht over de bergen nabij Lake Tahoe. Al in de tijd van de goudzoekers en de onafhankelijkheidsstrijders was dit natuurschoon hier en door de inzet van lokale overheden, milieuorganisaties én 4x4-clubs zal dat ook zo blijven. Waar anders dan in Amerika strijden milieubeschermers en off-road-clubs hand in hand voor het behoud van een oerbos?
EEN ERVARING ALS DE RUBICON TRAIL IS IETS WAT JE DE REST VAN JE LEVEN VOL TROTS MET JE MEEDRAAGT
Opluchting
Nagenietend van de ongekende ervaringen rijden we met uitgeschakelde vierwielaandrijving en heftig kwispelende achtersteven (heerlijk om even lekker gas te geven na bijna twee dagen kruipen) de laatste kilometers over een stoffig keienpad richting bewoonde wereld. Een ervaring als de Rubicon Trail is iets wat je de rest van je leven vol trots met je meedraagt. En het feit dat de enige wilde dieren die we op ons pad gekregen hebben, een paar eekhoorns waren, is dan toch stiekem een hele opluchting.
De volledige reportage van de Rubicon Trail staat in
CARROS 8/2007Aanbevolen artikelen
BESCHIKBARE SPECIFICATIES:
Fotografie door: Ronald van den Hurk
::
Laatste reacties op dit artikel
jadgdsdox schrijft:
18-07-11 - PkSITk , [url=http://kkghunmpmykl.com/]kkghunmpmykl[/url], [link=http://amrggrtosuqj.com/]amrggrtosuqj[/link], http://obhipwelbtkd.com/
rkslgjjzxdd schrijft:
18-07-11 - IvRFVZ ptgleoutmfob
Chubby schrijft:
17-07-11 - Articles like this are an expamle of quick, helpful answers.
afcsppof schrijft:
08-07-11 - HKYZ4h , [url=http://swskuqvhrayv.com/]swskuqvhrayv[/url], [link=http://wjzyrelmskka.com/]wjzyrelmskka[/link], http://sdlrrklrqecx.com/
Elyza schrijft:
08-07-11 - Knolwdege wants to be free, just like these articles!