ROLLS-ROYCE PHANTOM DROPHEAD COUPE

03-06-07 - Zolang er niemand per helikopter bij het restaurant van Alain Ducasse in Toscane arriveert, is het er sereen en sfeervol. Een prima locatie dus om er een uitgelezen automobiel te presenteren. De Drophead. Van Rolls-Royce.

Regelmaat oliën
Om alvast maar even een misverstand uit de weg te ruimen: het gaat bij de Drophead nadrukkelijk níet om een Phantom met afgezaagd dak en twee portieren minder. Feitelijk deelt de Drophead alleen de technische basis en delen van het interieur met de Phantom. “Als we ons net als vroeger beperkt hadden tot wat zaagwerk was het financieel gezien stukken makkelijker geweest, maar we wilden nu een écht eigen gezicht, met extra dynamiek”, stelt woordvoerder Graham Biggs. En inderdaad oogt de Drophead – officieel: Rolls-Royce Phantom Drophead Coupé – ten opzichte van zijn stamvader lager, sneller, sportiever en vooral… jonger. Ondanks het hout, zogezegd. Het hout? Ja, het teakhouten achterdek, waaronder de kap wordt opgeborgen. Dit materiaal is niet direct het favoriete artikel voor dynamische cabriorijders, maar op een Rolls is het een aardige gimmick. Kiezen voor zo'n houten klep heeft overigens twee nadelen: het kost wat extra (normaal wordt de afdekplaat met leer bekleed) en je moet hem met enige regelmaat oliën. Desondanks: erbij nemen, dat hout.

“ALS WE ONS BEPERKT HADDEN TOT WAT ZAAGWERK WAS HET FINANCIEEL GEZIEN STUKKEN MAKKELIJKER GEWEEST”

Roestvrijstaal
Een aantal andere beeldbepalende factoren dan nog, alvorens met de auto het Toscaanse land in te duiken. Letterlijk voor alles: de roestvrijstalen, gepolijste motorkap en dito voorruitomlijsting. Net als voor het houten achterdek wordt er een meerprijs voor gevraagd, maar is het de aanschaf waard. In combinatie met welke exterieurkleur ook staat zo'n gepolijste neus de auto prachtig en geeft het de Rolls een onmiskenbaar eigen voorkomen.
Voorts heeft de Rolls géén stalen of kunststof klapdak, zoals je die tegenwoordig zo vaak ziet. Gevraagd naar waarom gekozen werd voor een stoffen kap kwam woordvoerder Biggs met een antwoord zoals alleen Britten dat kunnen geven. “Onze hoofdontwerper Ian Cameron wilde het vallen van regendruppels op de kap kunnen horen. Dat vindt ie zo gezellig.” Minstens even aardig is Camerons keuze voor twee immense suicide doors, aan de achterzijde scharnierende portieren dus. Daarmee is instappen heel eenvoudig; soepel uitstappen vereist oefening. Leuk detail is dat de paraplu’s, die bij de Phantom in de achterportieren zijn ondergebracht, in de Drophead in de voorspatschermen worden opgeborgen. En… de Drophead heeft een heuse picknicktafel! De achterklep bestaat namelijk uit twee delen: het gedeelte waartegen de nummerplaat is aangebracht, is separaat neer te klappen én uitschuifbaar. Het paneel kan ook dienen als trapje (max. 150 kilogram), om vanuit een verheven positie naar de polowedstrijd te kunnen kijken…

Lucky bastards
Hoe dan ook, ondanks alle wijzigingen ten opzichte van de gesloten Phantom is de Drophead nog steeds een enorme auto. Iets korter, maar nog steeds 5,6 meter lang en 2.620 kilogram zwaar. Dit maakt hem tot 's werelds grootste productiecabriolet, met ook meteen de grootste stoffen kap die de auto-industrie gebruikt. Een prachtkap overigens, hartstikke Germaans (dus waterdicht) en leverbaar in tal van kleuren, vijf lagen dik, bekleed met kasjmier.
‘Als je wilt weten wat hij kost, kun je hem niet betalen’, zo kreeg de clièntele vroeger te horen wanneer zij bij de dealer naar de prijs vroeg. Om u zo’n antwoord te besparen wanneer u zich bij importeur Hessing meldt, geven wij het u hier alvast: de auto is bestelbaar voor 605.000 euro. Pikant detail is trouwens dat zo'n vijftig procent van de Dropheads gekocht zal worden door mensen die… al een dichte Phantom bezitten. Voor erbij dus. Lucky bastards.

VOOR DE GEPOLIJSTE MOTORKAP WORDT EEN MEERPRIJS GEVRAAGD, MAAR HET IS DE AANSCHAF WAARD

Vakmanschap
Over naar Toscane. De Phantom Drophead Coupé is 'live' een beauty, waarin alle typerende kenmerken van Rolls-Royce zijn terug te vinden. Bovenaan staat dan natuurlijk het vakmanschap waarmee de voornamelijk uit aluminium opgetrokken Drophead is gebouwd. Dat gebeurt grotendeels in Duitsland trouwens, waarna het geheel richting Engeland wordt verscheept om daar te worden geassembleerd, onder toeziend oog van ‘moeder’ BMW (met als bijkomend voordeel dat de boel ook heel blijft, iets waar het in de pre-BMW-tijd nogal eens aan schortte). Verder beschikt de nieuwe Rolls over dezelfde, briljant rijdende 6,75 liter V12 die ook in de dichte Phantoms ligt, met 720 Nm trekkracht en voldoende power – 453 pk – om zeer, zeer adequate prestaties aan de dag te leggen. De auto kan 240 km/h, maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de ideale snelheid zo rond de 170, 180 ligt. Wat rijdt de Drophead dan goddelijk, zowel open als dicht, dankzij de uitmuntende zesbak en dito luchtvering! Hij is bovendien fluisterstil, laat zich via z’n grote, dunne stuurwiel verrassend scherp sturen en doet alles zo verschrikkelijk moeiteloos. Accelereren naar ‘100’ doet de Duits/Britse droomboot bijvoorbeeld in 5,9 seconden.

China
Doelgroep voor de Drophead zijn wereldwijd alle 84.500 mensen die in marketingtermen de UHNWI’s worden genoemd, oftewel de Ultra-High Net Worth Individuals. Gemiddeld hebben zij elk zo’n 30 miljoen dollar aan bezittingen. Zeventig procent heeft een jacht, veertig procent een eigen vliegtuig, vrijwel allemaal beschikken ze over vier huizen en over acht automobielen. De helft van de UHNWI’s leeft in de VS, gevolgd door Europa en… China. Het Oostblok en Azië zijn de snelste multimiljonairgroeimarkten.
Hen die toe zijn aan de Drophead tippen wij nog het volgende: de auto kan grenzeloos gepimpt worden. Denk aan parkeercamera’s, talloze kap- en lakkleuren en… een massief gouden Emily voorop.

Deze rij-impressie staat in CARROS 4 van 2007