MERCEDES-BENZ SLR MCLAREN ROADSTER

13-10-09 - Een rijontzegging voor onbepaalde tijd, arrestatie wegens ‘een artikel 5’ of zelfs het verliezen van de controle over de auto. Vele spookscenario’s schieten door ons hoofd wanneer we de sleutel van de SLR McLaren Roadster door PR manager Per Peschar van Mercedes-Benz Nederland overhandigd krijgen.

Ook hijzelf lijkt nog niet helemaal zeker van de zaak, want hij verzoekt ons met klem vooral rustig te beginnen om te kunnen wennen aan het enorme potentieel van de snelste productieauto die ooit door Mercedes werd ontwikkeld. Het feit dat we binnen de landsgrenzen moeten blijven maakt het er ook niet makkelijker op; de maximum snelheid staat namelijk binnen 5 tellen op de klok, en in minder dan 9 seconden is het risico op inbeslagname van het rijbewijs een feit. Met de woorden ‘Goed, we zullen echt voorzichtig zijn.’ proberen we zowel Per als onszelf gerust te stellen alvorens we op pad gaan.

IN MINDER DAN 9 SECONDEN IS HET RISICO OP INBESLAGNAME VAN HET RIJBEWIJS EEN FEIT

Spitfire
Nou zijn we bij Carros natuurlijk heel wat gewend als het op snelheid en exclusiviteit aankomt, maar automobielen in dit segment zorgen toch altijd weer voor kriebels in de onderbuik en klamme handjes tijdens de eerste kilometers. We beginnen dan ook met de automatische vijfbak in de meest milde (Comfort) stand zodat er vroeg opgeschakeld wordt en het vermogen van 626 pk en de trekkracht van 780 Nm niet al te bruusk richting de achterwielen wordt gestuurd. Het begrip ‘niet al te bruusk’ is echter zeer relatief, want bij het aansnijden van de A12 in Utrecht lijkt het alsof we worden opgepakt door een onzichtbare hand en met een nietsontziende kracht in de richting van Arnhem worden gesmeten. Automobilisten om ons heen kijken verschrikt op door de combinatie van ziedende snelheid en een geluid dat niet van een auto afkomstig lijkt te kunnen zijn. Het bulderen van de side pipes vlak onder de zijruiten is namelijk zo intimiderend dat we direct aan het geluid van de befaamde Spitfires uit de tweede wereldoorlog denken. Dat is echter nog niet alles, want het schrille huilen van de IHI compressor die tussen de cilinderbanken van de voorin geplaatste 5,5 liter AMG V8 middenmotor ligt, roept juist weer associaties op met Duitse Stuka jachtbommenwerpers uit diezelfde periode. Beangstigend! Bevredigend? We willen meer!

Overdreven
Misschien nog wel indrukwekkender dan het wilde accelereren is het gemak (of moeten we zeggen het geweld) waarmee al dan niet illegale snelheden weer worden afgeschud. Dit is volledig te danken aan de spectaculaire luchtrem op de achterklep en de keramische remmen die in eerste instantie overdreven lijken voor straatgebruik. De vertraging van 200 km/h naar 0 kost echter slechts 5,1 seconden en daarbij komt een kracht van 1,3 G vrij (!). Met een top van 334 km/h maar zeker ook een gewicht van bijna 1.800 kilo heeft deze auto dergelijke remmen natuurlijk gewoon nodig. De angst om andere verkeersdeelnemers van achteren aan te rijden slaat subiet om in de vrees om niet zelf van achteren te worden geramd. De enige juiste beslissing op dit moment is het verlaten van de snelweg om een rustige provinciale weg op te zoeken zodat we zonder risico’s het ongekende potentieel van deze auto kunnen benutten.

AUTO'S IN DIT SEGMENT ZORGEN VOOR KRIEBELS IN DE ONDERBUIK EN KLAMME HANDJES

Suïcidale hoeveelheid lef
Ook dit leidt echter weer tot verrassingen want we hebben inmiddels een verlaten tweebaansweg gevonden en de door Mercedes zelf ontwikkelde W5A 900-transmissie (heerlijk die Duitse persmappen) in de stand ‘Manual’ en ‘III-Race’ gezet. Dat houdt in dat nu zelf geschakeld moet worden met flippers achter het stuur, en dat de schakeltijden tot het absolute minimum verkort worden. Het gevolg is een acceleratie die zo bruut is dat het gaspedaal zelfs bij een welhaast suïcidale hoeveelheid lef niet langer dan enkele seconden tegen het schutbord gehouden kan worden. De snelheidstoename is daarbij ronduit bedwelmend en tijdens het opschakelen ramt de automaat zo hard door de vijf verzetten dat het bijna oncomfortabel wordt. Nu is het dus écht tijd geworden om rustig aan te gaan doen. We hadden het ten slotte beloofd.

Superieure combinatie
Door bovengenoemde ervaringen zou bijna vergeten worden dat de SLR feitelijk als (relatief) comfortabele GT in de markt werd gezet, want het blijft natuurlijk wel een Mercedes. Met het canvas dak open en de transmissie weer in ‘Auto’ nemen we nu bewust de moeite om te genieten van alle luxe die deze über Benz te bieden heeft. Dat gaat wonderbaarlijk eenvoudig want de zit achter het stuur is ronduit goed met zicht op de bizar lange en gewelfde neus. Het onderstel is niet vervelend hard zoals bij sommige concurrenten en het interieur is voorzien van alle comfortverhogende zaken die in een Benz verwacht mogen worden. Het enige wat we eigenlijk moeilijk kunnen bevatten is dat deze superieure combinatie van Britse en Duitse techniek inmiddels uit productie is genomen.

TIJDENS OPSCHAKELEN RAMT DE AUTOMAAT ZO HARD DOOR DE VERZETTEN DAT HET BIJNA ONCOMFORTABEL WORDT

Afgelost
Na 2.132 exemplaren is het doek onlangs gevallen voor de SLR McLaren. De fabriek in het Engelse Woking stopte al eerder met de coupé, waarna de door ons gereden Roadster in productie is genomen en die werd op zijn beurt weer vervangen door de op 75 exemplaren gelimiteerde Stirling Moss-editie. De SLR is daarmee nu al een klassieker in wording, maar is inmiddels ook al weer afgelost door de SLS, en deze hedendaagse vleugeldeur is volledig door AMG ontworpen. De samenwerking tussen McLaren en Mercedes-Benz beperkt zich nu dus weer tot de Formule 1-racerij, maar het resultaat van hun eenmalige samenwerking zal nog lang van zich laten horen.

www.mercedes-benz.nl

Aanbevolen artikelen