MASERATI GRANTURISMO S - QUATTROPORTE GTS

15-09-10 - "Weer even bijpraten", stond er in de uitnodiging van Maserati. Maar dan wel in een topresort in Mougins, even boven de Franse Cote d'Azur. Bij aankomst op de parkeerplaats alvast een slagorde roerloos glanzende testauto's. Daartussen een spierwitte GranTurismo met pikzwarte 20-inchers!

Maar eerst in ganzenmars naar de poolroom van het hotel voor een resumé van de stand van zaken rond het merk. Pas daarna rijden. Van Maserati's Operation Manager Northern Europe, de Spanjaard Enrique Lorenzana del Rio, vernemen wij in kolderiek 'Hispanitalo-Engels', dat we het jaar 2007 als definitieve take-off van het huidige Maserati mogen beschouwen. Het jaar dat de GranTurismo werd geïntroduceerd en de verkopen, mede door een ook nog sterk vernieuwde Quattroporte, van plusminus viereneenhalf- à vijfduizend stuks voorgaande jaren naar bijna 7.500 schoten. En zelfs naar 8.600 units in het - zoals nu blijkt - topjaar 2008. Dat 'De Crisis' de boel vervolgens decimeerde tot 4.900 stuks in 2009 is even dramatisch als dat het volgens Lorenzana del Rio hoopgevend is dat de fabriek dit jaar vermoedelijk alweer een kleine zesduizend zal afzetten. Dit mede dankzij de recente introductie van de GranCabrio.

VOOR ONS STOND EN STAAT SOWIESO VAST, DAT MASERATI DE MEEST EDELE EXOOT IS

Gamma
Enrique geeft ten overvloede een overzicht van het huidige modelgamma. Hij memoreert, dat Maserati drie modellijnen kent: Quattroporte, GranTurismo en GranCabrio. Vreemd, deze laatste, want immers gewoon de open uitvoering van de GranTurismo. Naast de basis-Quattroporte zijn er nu een S, een GTS en een Sport GTS verkrijgbaar, terwijl ook de GranTurismo naast de basisuitvoering een S-uitvoering en een S Automatic met zestraps automaat kent. Het motorengamma beslaat twee uitvoeringen van de bekende, van Ferrari afkomstige 32-kleps V8: een 4,2- en een 4,7-liter-uitvoering met tweemaal twee bovenliggende nokkenassen, voor Maserati-gebruik overigens voorzien van blauwe klepdeksels.
Is de eerste te vinden in de eerdergenoemde basisversies van de Quattroporte en GranTurismo, de 4,7 liter zit in de S- en GTS-uitvoeringen. Bij de Quattroporte met twee verschillende vermogens: 430 pk voor de S en 440 pk voor de GTS. En de GranCabrio? Die heeft altijd de allersterkste motor. Dus de 4,7 liter met 440 pk. Verwarrend? Welnee: hooguit Italiaans. Laatste nekbreker: de blokken voor de GranTurismo S Automatic hebben rode klepdeksels.

Aanblaffen
We krijgen nog een laatste update qua interieurpakketten en verwenzaken, maar door de geopende deuren van de poolroom is reeds het aanblaffen van startende Maserati-motoren te horen. Enrique krijgt dan ook een voortijdig, aanvankelijk weifelend, maar ten slotte mondsnoerend applaus. En weg zijn we.
Na een Le Mans-achtige sprint naar de parkeerplaats hebben wij de witte GranTurismo in kunnen pikken. Het blijkt om een echte droomuitvoering te gaan. Namelijk de GranTurismo S in 'CambioCorsa MC-Shift'-uitmonstering. Waarbij dat 'MC-Shift' voor een mechanische zesbak staat, die via stuurflippers sequentieel wordt geschakeld te activeren door middel van een drukknop op een altaartje in de middenconsole. Een topmodel, kortom, dat vanwege carbon buitenspiegels, portiergrepen, spoilers, diffusor en zwart gespoten 20-inchers uit de Maserati Corse Sportline direct herkenbaar is. Toch gek: over dit alles, deze auto, heeft Enrico ons juist niet bijgepraat. Maar wat maakt het uit: op het sidderend aangrijpen van de koppeling rijden we de parkeerplaats met een hitsig brullen af. Op naar de Route Napoléon, die eeuwenoude bergweg over de Alpes Maritimes, met zijn ongenadige bochtenrijkdom.

BIJ '180' OF ZELFS '280' HEB JE HET GEVOEL ALLES IN DE HAND TE HEBBEN

Achteloos
Alles staat in 'Sport'. We geven ons dus helemaal over aan de techniek - wat moeten we trouwens anders in deze tijd van allesomvattende regelelektronica - maar zijn opgetogen over de directe hardheid en nauwkeurigheid waarmee deze toch grote en heel sterke sportauto ons grof-harde rijden beantwoordt. Ook op en óver de limiet ondervinden we niets dan de meest zuivere en zelfs welkome assistentie van de Skyhook actieve demping, het ESP en de tractiecontrole. Zó ver is de tijd dus gevorderd, dat we dat steeds vaker merken.
Geen lullig-botte en ontijdige ingrepen, van wat dan ook, maar subtiele en vooral vlijmscherpe assistentie volgens werkelijk sportieve parameters. Dat geldt dus ook voor de manier waarop de MC-Shift werkt. Onmiddellijke en vloeiende overgangen, en steeds - snoeihard terug- dan wel opschakelend - ook de mooiste reacties van het onderstel. En ja: het geluid! Zó mooi. Het bijzondere van het hardgaan met auto's als deze vrijwel vijfhonderd paarden sterke Maserati is het achteloze, want veilig aanvoelende overschrijden van alles wat 'normaal' is. We bedoelen: het gevoel bij '180' of zelfs '280' alles in de hand te hebben.

Leder, rozenhout, kabinetjes
We stappen over in een Quattroporte Sport GTS, waarvan de nobele rondingen en welvingen een ander soort bewondering oproepen. Die van de macht van het deftige. Het Romaans-klassieke. Geen auto - nee: juist geen Panamera of Rapide - die dat biedt. Onze testauto was de duurste. Oftewel de Sport GTS. kwartszwart met rood flake erin, 20-inchers eronder, nieuwe Single Rate-schokbrekers, Skyhook actieve suspensie, een tot 10 mm lagere wagenhoogte aan de voorzijde en een 15 mm lagere achterzijde. Natuurlijk voor de hoogste aërodynamica en de meest stabiele wegligging, maar ook voor een 'dynamische' gewichtsverdeling die tot 53% aan de achterzijde kan oplopen. En voorts alle accessoires en heerlijkheden uit de lijst. Dus zacht leder, rozenhout, kabinetjes.
Lang en breed rondend staat hij naast ons. Zo edel. En zonodig 283 km/h snel. Ongehoord, zoals ook deze auto zich even later blijkt te gedragen, zich laat berijden. Ondanks zijn toch enorme afmetingen. Zo verschrikkelijk snel en zo geweldig goed. Met een voor elke rijstijl instelbaar onderstel. Met bijna dezelfde snelheden als de GranTurismo, zeker ook hetzelfde ijzingwekkende geluid, maar nu vanuit een limousineachtige ruimte en met bijbehorend comfort. Hét verschil ten opzichte van een GranTurismo.

GEEN BOTTE, ONTIJDIGE INGREPEN VAN DE ELEKTRONICA, MAAR SUBTIELE, VLIJMSCHERPE ASSISTENTIE

GranCabrio
Het laatste deel van de route dienen wij per GranCabrio af te leggen. Jammer: dat open rijden hoeft van ons niet. Beetje narcistisch immers, dat te kijk (willen) zitten, en daarbij is het gewoon vies. Vette huid en haren, gore gassen. En ondraaglijk heet in nek- en schouderbereik. Voor dat alles heeft de GranCabrio weliswaar voorzieningen, een extra krachtige dual zone airco bijvoorbeeld, en een extra luid 'bovenwinds' uitlaatsysteem to thrill the driver (aldus de literatuur) en het werkt ook prima, maar doet u ons maar een GranTurismo S. En nee: juist geen CambioCorsa-spulletjes. En in die geest: misschien eigenlijk wel het liefst een Quattroporte. De mácht!