MASERATI GRANSPORT

12-02-05 - Superfit zijn is hot. Ook in de autowereld. Zie de BMW M3 CSL, de Ferrari 360 Challenge Stradale en nu dan de Maserati GranSport.

Een goed lijf is dezer dagen een must. Dus hangt iedereen – liefst onder begeleiding van een persoonlijke trainer - aan de gewichten. Bodysculpting als balsem voor de geprangde ziel. En zolang het verlangde resultaat er nog niet is, bedekken we de boel heel discreet met een ijselijk duur zweetpakje, van Prada bijvoorbeeld.
Wat heeft dit met de Maserati GranSport te maken? Alles, want de GranSport is een Coupé Cambiocorsa gehuld in een modetechnisch uiterst verantwoord joggingpak. Dus dat wat eronder zit, beantwoordt nog niet aan de huidige hoge eisen? Laten we het zo zeggen: de basis is goed, maar van volledig afgetraind zijn is geen sprake.
De vraag is echter of Maserati-rijd(st)ers wel een auto wíllen die ten faveure van maximale prestaties slechts een minimum aan comfort biedt. Het antwoord is nee. Maserati-rijders genieten te veel van het leven om zich al te grote opofferingen te getroosten. Een beetje sporten is prima, maar met mate en altijd in stijl. Het bezit van een Maserati in het algemeen is een uiting van goede smaak. Bij bijvoorbeeld Ferrari’s is dat niet noodzakelijkerwijs het geval. En daarbij drukken we ons dan nog voorzichtig uit.

DE GRANSPORT IS EEN CAMBIOCORSA GEHULD IN EEN JOGGINGPAK

‘Blingen’ mag
Ook de GranSport is een toonbeeld van goede smaak. Ja, hij heeft zijskirts, maar die zijn er om de wufte heupen een beetje te maskeren. En net als het beschaafde luchtgeleidingsrandje (het abjecte ‘spoiler’ durven we niet eens in de mond te nemen) op de kofferklep dienen ze ook daadwerkelijk de aërodynamica. Verder zijn er wat ruigere 19 inch lichtmetalen wielen (met Pirelli-rubber in de maten 235/35 en 265/30), die beschikbaar zijn in het bekende zilver en in een ‘racy’ titaniumtint. Werkelijk prachtig is het zwaar verchroomde gaaswerk in de grille en in het staartstuk. Dat is op verzoek ook in een donkere, matte afwerking te krijgen, maar het chroom steekt waarlijk schitterend af tegen een sprekende lakkleur. Bovendien: een beetje ‘blingen’ mag weer tegenwoordig.

Rustiger van aard
Aangename verrassing bij het instappen: geen onzinnig infotainment-paneel met een overdaad aan toetsen, maar een tot de essentie teruggebracht geheel met drie grote draaknoppen voor de klimaatregeling en een radio die ook als zodanig herkenbaar is. Daaronder een rode ‘hazard’- en een blauwe startknop, daar weer onder twee zeer verleidelijke knoppen: Sport en ASR-uit. Daar blijven we nog heel even vanaf. De truffelrisotto van ristorante Gallo in Tuscania willen we elk geval nog meemaken.
In de door Officine Alfieri Maserati met bijna tastbare liefde en onbetwist vakmanschap geschapen ambiance – waarin leder met hoogtechnologisch nautisch materiaal is gecombineerd – zou je licht vergeten dat je 400 pk onder de rechtervoet hebt. Ja, dat zijn er tien meer dan gewoonlijk. De 4.244 cm3 metende 32-kleps V8 ademt onder meer dankzij een sportuitlaat wat vrijer, vandaar. Overigens is dit in basis exact dezelfde machine als de nieuwe Ferrari 430 midscheeps heeft. Hij is in de Maserati wat rustiger van aard, omdat er andere cilinderkoppen op zitten. En hij klinkt geweldig, maar nooit ordinair. Zelfs niet als je de sportknop hebt beroerd en er een vlinderklep in het uitlaattraject permanent open staat.

GEEN ONZINNIG INFOTAINMENT-PANEEL, MAAR EEN TOT DE ESSENTIE TERUGGEBRACHT GEHEEL

Scherpte en doelgerichtheid
Op weg naar de risottohemel kunnen we helaas niet uitproberen of de GranSport dankzij de vijf procent langere zesde versnelling en de iets gereduceerde luchtweerstand inderdaad een vijf km/h hogere top heeft. Wel kunnen we het overige verkeer – vooral ook argeloze tegenliggers – voortdurend afbluffen met vreeswekkende erupties van acceleratiegeweld. Dat de 35 procent sneller schakelende semi-automaat daarbij lekker bruut te werk gaat, draagt bij aan de sensatie die een binnen vijf seconden naar de honderd sprintende auto nu eenmaal is.
Ook zijn de wijzigingen aan het onderstel goed te voelen. De GranSport is 10 millimeter gezakt (ook goed voor de luchtweerstand) en zowel vering als demping zijn een graadje harder. Met dank aan de ‘Skyhook’-adaptieve demping is de GranSport evenwel nog steeds een echte Gran Turismo, die een zeer acceptabel veercomfort biedt. Zet je de demping in de sportstand, dan is het nog steeds geen afzien, maar wint de auto duidelijk aan scherpte en doelgerichtheid. Vooral in de neus voelt de GranSport dan een stuk zekerder aan dan de Coupé en de Spyder. Bovendien zijn de bewegingen van de staart beter invoelbaar. Wat er bijvoorbeeld toe leidt dat overstuur zowel beter oproep- als beheersbaar is geworden. Daarom wil je hem onwillekeurig voortdurend in de sportstand rijden. Want dan is deze GranSport simpelweg een betere auto dan de Coupé of de Spyder, hoewel je levensgezel(-lin) daar waarschijnlijk heel anders over denkt vanwege de wat onbehouwen bak en omdat de elektronische beschermengelen goedkeurend grimlachen waar ze anders zouden ingrijpen.

Bewuste keuze
Maar als het om supersnelle reflexen en heldere communicatie gaat, is ook deze Maserati geen 911 of een Ferrari. Hij stuurt een vleugje te licht en laat je in het ongewisse aangaande de fijnere details van de beschikbare wegdekinfo. Dat is een bewuste keuze. Een keuze die verklaarbaar en verdedigbaar is. De GranSport is een Maserati. Geen Ferrari, geen Porsche. En hij weegt bijna 1.700 kilogram. We zeiden het al eerder: geheel afgetraind is hij niet. Er zit nog een klein randje vet aan. Maar juist dat weet de ware gourmand op waarde te schatten.
De risotto was inderdaad goddelijk. En we dronken er een fijn glas rood bij, wetend dat het Maserati Stability Program op de terugweg over ons zou waken en in de stellige overtuiging verkerend dat ook bij het sporten matigheid betracht dient te worden.