advertentie
Home > Autotests > Ferrari Testarossa
advertentie
advertentie

FERRARI TESTAROSSA

28-05-09 - Het is eigenlijk onmogelijk om over de Ferrari Testarossa te praten, en niet direct de succesvolle serie Miami Vice te noemen. Zonder te ontkennen dat de auto een deel van zijn succes aan deze serie te danken heeft, zullen we ons toch volledig op deze icoon uit de jaren tachtig en negentig richten.
Het zou ook erg overdreven zijn om met blote voeten in de schoenen, de mouwen van een glanzend grijs colbertje opgerold en met een plastic zonnebril op het hoofd dit bijzonder fraaie exemplaar bij Aaldering in Brummen op te halen. ‘Onze’ auto is tenslotte niet wit maar geel en daarbij heeft de eerste eigenaar gekozen voor een stemmig zwart interieur, en niet het destijds populaire crème met bruin.

TYPEREND IS OOK DAT JONGEREN VAN VER NA 1984 DE TESTAROSSA HERKENNEN

Polariserend
Dat interieur ziet er overigens nog net zo fraai uit als toen de auto in 1991 de fabriek in Maranello verliet. Met nog geen 15.000 kilometer op de klok is er dan ook weinig tijd geweest om slijtage aan te richten aan het strakke en hoekige jaren tachtig interieur. Dat geldt overigens ook voor de polariserende lijnen van de carrosserie die grotendeels uit aluminium is opgetrokken. Alleen de deuren en het dak zijn voor extra stevigheid van staal gemaakt, en de bumpers van een sterke kunststofsoort. Nergens op deze Testarossa is ook maar één kras of slijtageplek te vinden. En hoe polariserend het Pininfarina koetswerk ook mag zijn, zelfs na al die jaren (we praten over een ontwerp uit 1984!) trekt de auto nog altijd ongekend veel bekijks. Typerend is ook dat jongeren van ver na 1984 de Testarossa zonder problemen weten te herkennen.
Yuppenbak
Dat heeft natuurlijk deels met het succes van deze Ferrari te maken. Tussen 1984 en eind 1991 werden maar liefst 7.177 exemplaren vervaardigd zonder noemenswaardige aanpassingen. Alleen de enkele hoge buitenspiegel op de linker A-stijl werd in 1987 vervangen door twee exemplaren onder in de hoeken van de zijruiten, en de wielen met centrale moer werden in 1988 vervangen door exemplaren met vijf moeren. Nooit eerder maakte Ferrari zoveel auto’s van één type en vooral Amerika was een groot afnemer van de breedgeschouderde yuppenbak. Aan die kant van de oceaan was de invloed van de televisieserie natuurlijk vele malen groter en ook de economische situatie zorgde voor grote aantallen relatief jonge klanten. Ferrari heeft de Testarossa dan ook vanaf het begin geschikt gemaakt voor verkoop in de VS. Het flamboyante karakter van de auto werd al tijdens de introductie bevestigd, want die was tijdens een immens galadiner in de nachtclub Lido in Parijs.

nare verrassingen

De motor uit de voorgaande 512 BBi moest worden aangepast aan de strenge emissie-eisen die destijds in Californië golden. Het resultaat was echter ronduit schokkend want de 4.942 cc metende ‘platte’ twaalfcilinder komt bij 6.300 tpm op 390 pk, en levert vanaf 4.500 tpm een koppel van 490 Nm aan de 16-inch achterwielen. Die krachten kunnen overigens nog voor nare verrassingen zorgen, want boven 4.000 toeren schiet de naald van de toerenteller naar de maximaal toegestane 6.800 tpm en de bijna gewelddadige manier waarop dit gebeurt is zelfs tegenwoordig nog uiterst indrukwekkend.

VOORAL AMERIKA WAS EEN GROOT AFNEMER VAN DE BREEDGESCHOUDERDE YUPPENBAK

bakken karakter
De acceleratie van 0 naar 100 km/h in 5,8 seconden baart niet veel opzien meer, maar die tijd is deels te wijten aan de typisch ouderwetse versnellingsbak. Stroef, zwaar, houterig en soms zelfs opstandig. Geen fijne eigenschappen, maar het verschaft de auto bakken karakter waar je zelfs al na een half uur rijden geen weerstand meer tegen kunt bieden. Een echte mannenauto dus, want ook het gaspedaal vergt enige gewenning en de koppeling is ronduit zwaar. Allemaal eigenschappen die onlosmakelijk verbonden zijn met de supersportwagens uit deze periode zoals ook de Lamborghini Countach. De Testarossa was in zijn begintijd ook nog eens de snelste productieauto met een top van 290 km/h.
Heel gevaarlijk
De Testarossa is dus zeker geen allemansvriend. Rijden is gewoon hard werken en hard rijden kan het beste gedaan worden op glooiende en ruime wegen of, liever nog, op snelwegen. Het is namelijk helemaal geen lichtvoetige sportwagen die je beet pakt en ziedend hard over krappe bergwegen jaagt. Daarvoor is de bediening veel te zwaar, ondanks een opvallend goed gevoel in het stuur. Een voorzichtige vorm van lift off-overstuur maakt dit alles nog erger. Dit houdt namelijk in dat de achterkant opzij dreigt te stappen wanneer in een bocht met hoge snelheid het gas wordt losgelaten. Heel gevaarlijk voor wie niet weet wat hij daarmee aan moet. Toch maken al deze ogenschijnlijke mankementen de Testarossa tot wat hij is: een onweerstaanbare stijlicoon van de oude Italiaanse stempel. Uit de periode dat Ferrari vragen van klanten nog met ‘Helaas, ga maar naar de concurrent’ durfde te beantwoorden.

DE TESTAROSSA WAS IN ZIJN BEGINTIJD MET 290 KM/H DE SNELSTE PRODUCTIEAUTO

Hét statussymbool
De 73.500 euro die ten tijde van onze testrit voor de auto gevraagd wordt door The Gallery is dan ook zeker te verantwoorden. Voor sommigen blijft de Testarossa echter een foute patserbak en een vergissing van ontwerphuis Pininfarina. Anderen zien hem echter als hét statussymbool van de jaren tachtig en daarom nu juist weer helemaal goed. Ze zouden zelfs een Testarossa verkiezen boven sommige enorm overgewaardeerde GT-modellen uit de perioden ervoor. Wij sluiten ons zonder twijfel bij de laatste groep aan, ondanks het risico op hoongelach van familie, vrienden en collega’s…
Aanbevolen artikelen
Toevoegen aan account:
Toevoegen aan: Del.icio.us Toevoegen aan: StumbleUpon Toevoegen aan: Yahoo Toevoegen aan: Google Toevoegen aan: Facebook Toevoegen aan: Twitter
Dit is een bericht van carros.nl
Geschreven door: Natan Tazelaar
Fotografie door: Natan Tazelaar
::
Copyright © 1996 - 2009 CARROS Magazine. Alle Rechten voorbehouden. Disclaimer