CORVETTE C6 CABRIO

19-08-04 - Wees eerlijk, een Corvette is op zijn geheel eigen wijze spectaculair, al kun je de Amerikaan niet bepaald betichten van een overmaat aan subtiliteit. Maar tijden veranderen. De C6 ruilt Rambo-trekjes in voor een bijna Italiaans raffinement.

“In de wandelgangen noemen we het de Lutzenburgring”, meldt een GM-ontwikkelingschef met pretoogjes. “Bob Lutz heeft gezorgd dat dit werkelijkheid werd.” De voormalige Chrysler-topman Lutz heeft bij zijn nieuwe werkgever kennelijk krediet. Veel krediet. Binnen de toch al immense Milford Proving Grounds in Michigan – 206 kilometer testbaan – verrees een circuit dat is samengesteld uit fameuze bochten van racebanen uit de hele wereld. Van Monza tot Indianapolis. Met een accent op de Nürburgring. Zelfs de Karussell-kombaan dendert onder je banden door en brengt je ontbijt in beroering. Wanneer je de ideale racelijn optimaal volgt, duik je immers van boven naar beneden de betonplaten op, via een slinger die sterk aan de Corkscrew van Laguna Seca doet denken.
Waarom deze extravaganza? Voor de GM-productgoeroe ligt de zaak heel simpel: er gaat geen nieuwe BMW, Mercedes of Europese sportwagen de weg op of hij is uitgebreid beproefd op de Nordschleife van de Nürburgring. En dat merk je. Dus moest er een stukje Eifel naar Michigan worden getransplanteerd.

Ferrari-kruiden
De combinatie van een serieus testcircuit en een ontwikkelingstopman die ook weet wat er in de rest van de wereld speelt, werpt zijn vruchten af. De nieuwe Corvette C6 is overduidelijk een kind van de Lutzenburgring. Een exclusieve kennismaking in Milford leert dat de traditionele sportwagenmerken weliswaar geen slapeloze nachten hoeven te hebben, maar dat ze bij deze zesde generatie Corvette zeker wat vaker in de achteruitkijkspiegels zullen kijken. In de wetenschap dat er méér in het vat zit.
Corvettissimo, zou je bijna zeggen. Uiterlijk is de C6 immers met een Italiaans sausje overgoten, een bosje Ferrari-kruiden. Ook al zal hij nu in de praktijk eerder een alternatief zijn voor de sportwagens van Porsche of Jaguar. Na pakweg vier decennia wijken de klapkoplampen voor zichtbare projectie-units en versmelt de vormgeving van de ingetogen spoilers, motorkap, dak, wielkasten, spiegels en achterpartij tot een sportwagen die niet langer met een voorhamer op je netvlies aanklopt, maar decent de aandacht vraagt.

Karussell
Andiamo. Erop los. Om het referentiekader te bepalen, begint de exercitie met de huidige C5 in Z51-sportversie. Al bij de tweede bocht is duidelijk waarom hij niet op ieders boodschappenlijstje staat. Je denkt een rustig verkenningsrondje te rijden, maar zelfs dan doet de achterkant al verwoede pogingen om de voorkant in te halen en even later – bij het uitaccelereren van de Karussell – stapt de auto daadwerkelijk in een flits twee meter opzij.

Relatief luxueus
Tijd voor de C6 in standaarduitvoering, met automaat. Er is goed en slecht nieuws. In het C6-interieur is de oase van plastic vervangen door een kwalitatief hoogwaardiger en relatief luxueuze inrichting, die de eerder aangehaalde Porsche- en Jaguar-rijders niet langer aan de voordeur wegjaagt. Dat is mooi. Zelfs een transpondersleutel voor instappen en starten en een high end surround-geluidsinstallatie horen erbij. Maar toch: gelukkig komt deze specifieke versie niet naar Europa. De viertraps automaat is zelfs voor de Corvette C6 Cabriolet te grof en voor Europees gebruik is de auto te soft. Dat neemt overigens niet weg dat zelfs deze uitvoering op zijn verbeterde onderstel al veel beter beheersbaar over de Lutzenburgring dendert dan zijn voorganger. Veelbelovend.

Win-wincombinatie
De Europese organisatie kiest voor de meest sportieve C6, de Z51. Met grotere remmen, een aangepaste zesversnellingsbak, grote wielen en – vanzelfsprekend – een sportonderstel. Natuurlijk kun je ook deze Corvette desgewenst in een enorme powerslide een bocht om zetten. Het verschil is dat je nu zelf de teugels in handen hebt en het initiatief niet van de auto zelf uitgaat. De 405 paarden van de nieuwe zesliter LS2 V8 laten zich heel fatsoenlijk mennen. De auto is 13 centimeter korter, een haartje smaller, maar staat op een iets langere wielbasis. Een win-wincombinatie, want je levert binnenin geen ruimte in, terwijl de C6 zich veel beter in het asfalt vastbijt. Je kunt hem veel beter zetten waar je hem hebben wilt. Ook al blijft de Amerikaanse stuurinrichting als vanouds vaag aanvoelen.

Blue Thunder
Overigens heeft Lutz laten vallen dat er ook aan een 500 pk-versie wordt gewerkt. Het kon wel eens de nieuwe Z06 worden, die dan overigens ook naar Europa komt. Naar verluidt wordt er intussen ook nog een sterkere Blue Thunder-uitvoering ontwikkeld. Een Ferrari-temmer?
Ook met 405 pk en 542 Nm valt echter prima te leven. Op toersnelheid murmelt de zesliter zacht voor zich uit, maar duw het gaspedaal omlaag en uit het vooronder stijgt een diepe V8-roffel omhoog, waarna de C6 enorm versnelt, richting 300 kilometer per uur. Naast zijn veel grotere verfijning karakteriseert dat de C6 misschien nog het best: als eerste Corvette doorbreekt hij die magische grens van driehonderd, maar je maakt je intussen toch geen zorgen over bochten die razendsnel naderbij komen. Na Cadillac krijgt met de C6 nu ook het Europese Corvette-offensief daadwerkelijk vorm.

In Europa is er keus uit twee uitvoeringen: de C6 Z51 en een iets meer ingetogen variant met Magnetic Ride-onderstel. Het prijsniveau zal ongeveer gelijk blijven aan dat van de C5.

De rij-impressie van de Corvette C6 Cabrio staat in CARROS 6/2004

www.corvette.nl