ALFA ROMEO BRERA 3.2 V6

14-01-06 - Er zijn weinig introducties waar met een groter verlangen naar uitgekeken is, dan naar die van de Brera. Een verlangen dat al in 2002 werd aangewakkerd op de Salon van Genève, waar we ons konden vergapen aan Giugiaro’s prototype dat daar debuteerde en sindsdien alle internationale autoshows afreisde. Gelukkig heeft de productieversie niets aan aantrekkingskracht ingeboet. Zelfs - of misschien wel juist - in de miezerende avondregen voor het fraaie Palazzo Reale in Turijn komen de compacte, krachtige vormen perfect tot hun recht.

Vleugeldeuren
Oké, de extravagante vleugeldeuren en het futuristische interieur van de concept car zijn om budgettaire redenen gesneuveld. Jammer natuurlijk, maar het was ook een beetje te verwachten. Ook zonder dat is de Brera echter een gebalde vuist, klaar om uit te halen. In de eerste plaats naar de concurrentie boven de Alpen: de Z4, de TT, die volgend voorjaar wordt ververst, maar zelfs de Cayman en Boxster worden niet geschuwd.

ALFA ROMEO HEEFT MET DE BRERA EEN VAN DE LEKKERSTE REISAUTO’S SINDS TIJDEN NEERGEZET

Italdesign
Blijft het bij schaduwboksen of zullen er rake klappen vallen? Over smaak valt te twisten, maar niet over het design van deze Brera. De eerste winst gaat naar Milaan. Of eigenlijk Turijn, waar Giugiaro’s Italdesign is gevestigd. Niet geheel toevallig dat we op en rond Alfa’s testbaan in Balocco, nabij Turijn, mogen uitproberen of de Brera ook zijn uiterlijk kan waarmaken als dynamisch rij-ijzer.

Too much
Als ik me in de knusse cockpit nestel, volgt eerst een lichte teleurstelling. Het dashboard is één-op-één uit de 159 overgeheveld, nou niet bepaald het pièce de resistance van deze verder prachtige berlina. Ook de grote plak nepaluminium op de middenconsole van de Brera is echt too much. Daartegenover zet Alfa wel weer een trits goed afleesbare, want naar de bestuurder gerichte instrumenten, die ’s avonds fraai roodverlicht zijn - gelukkig heeft Alfa de groene verlichting afgezworen. Als reisauto voor twee is de Brera echter praktisch genoeg, met 300 liter bagageruimte, te verdubbelen door de neerklapbare rugleuning.

ZELFS DE AANVAL OP DE CAYMAN EN DE BOXSTER WORDT NIET GESCHUWD

Bovennatuurlijke bochtsnelheden
Het beroeren van de startknop wordt onmiddellijk beloond met een goddelijk crescendo, inclusief zachte plofjes bij het vieren van de teugels. De direct ingespoten V6 put 260 pk en 322 Newtonmeters uit zijn inhoud van 3,2 liter. Die kunnen we gebruiken, want mede dankzij de zware vierwielaandrijving slaat de weegschaal uit tot 1.630 kilo. Alfa heeft gekozen voor een Torsen-middendifferentieel dat volledig mechanisch en soepel voor een ideale verdeling van het aandrijfkoppel zorgt. De stuwkracht aan de achterwielen varieert van 57 procent onder normale omstandigheden tot maximaal 78 procent als de voorwielen amper grip hebben. Het systeem maakt bijna bovennatuurlijke bochtsnelheden mogelijk, maar kan het verlangen naar een echte achterwielaandrijver niet volledig wegnemen. Voordeel is wel dat kunstgrepen van het ESP (Alfa noemt ’t VDC) tot een minimum beperkt blijven om de Brera in het gareel te houden.

Zelfontbranders
De besturing had wat ons betreft nog wel een tikkeltje directer gekund en de afstelling van dempers en veren nét wat straffer. Alfa levert de Brera ook als 185 pk sterke 2.2 JTS, en volgend voorjaar volgt zelfs een 200 pk sterke 2,4 liter JTD, waarmee ook de Italianen het taboe doorbreken om zelfontbranders in dit segment te leveren. De in maart 2006 te introduceren Spider, gebaseerd op de Brera, komt er vooralsnog niet als diesel.

Gemiste kans
Beschouw je de Brera als Gran Turismo, dan kun je niet anders concluderen dan dat Alfa Romeo een van de lekkerste reisauto’s sinds tijden heeft neergezet. Het perfecte vervoermiddel om toch sportief, maar zonder niergordel, via de Route Napoléon naar de Franse Rivièra te krullen. Toch is Alfa er niet volledig in geslaagd de grote beloftes van de concept car in te lossen. Daarvoor missen we de V8 en de achterwielaandrijving, ingrediënten die de Brera tot een geduchte sportwagen hadden kunnen maken. Dat lijkt een gemiste kans, maar is eerder een bewuste keuze. Alfa Romeo is binnen de Fiat Groep namelijk bij Maserati ingedeeld, en interne concurrentie is uiteraard niet handig. Niettemin is er kans dat Alfisten die meer vermogen wensen en toch trouw willen blijven aan hun merk, uiteindelijk toch nog op hun wenken worden bediend. Op internet circuleren namelijk al de eerste foto’s van een lichtgewicht Brera GTA, mét een V8 van Maserati. En die had het prototype ook…